வா வா என் தேவதையேபொன் வாய் பேசும் தாரகையேபொய் வாழ்வின் பூரணமே பெண் பூவே வா(வா வா என் தேவதையே)வான் மிதக்கும் கண்களுக்கு மயிலிறகால் மையிடவாமார் உதைக்கும் கால்களுக்கு மணிக்கொலுசு நானிடவா(வா வா என் தேவதையே)செல்லமகள் அழுகைப் போல் ஒரு சில்லென்ற சங்கீதம் கேட்டதில்லைபொன்மகளின் புன்னகைப் போல் யுகப் பூக்களுக்குப் புன்னகைக்கத் தெரியவில்லைஎன் பிள்ளை எட்டு வைத்த நடையைப் போல இந்த இலக்கண கவிதையும் நடந்ததில்லைமுத்துக்கள் தெறிக்கின்ற மழலைப் போல ஒரு முந்நூறு மொழிகளில் வார்த்தை இல்லைதந்தைக்கும் தாயமுதம் சுரந்ததம்மா என் தங்கத்தை மார்போடு அணைக்கையிலே(வா வா என் தேவதையே)பிள்ளை நிலா பள்ளி செல்ல அவள் பையோடு என் இதயம் துடிக்கக் கண்டேன்தெய்வமகள் தூங்கையிலே சில தெய்வங்கள் தூங்குகின்ற அழகைக் கண்டேன்சிற்றாடைக் கட்டி அவள் சிரித்த போது என்னைப் பெற்றவள் சாயல் என்று பேசிக் கொண்டேன்மேல்நாட்டு ஆடை கட்டி நடந்த போது இவள் மீசையில்லாத மகன் என்று சொன்னேன் பெண் பிள்ளை தனியறை புகுந்ததிலே ஒரு பிரிவுக்கு ஒத்திகையைப் பார்த்துக் கொண்டேன் (வா வா என் தேவதையே)படம்: அபியும் நானும்இசை: வித்யாசாகர்பாடியவர்: மது பாலகிருஷ்ணன்
Post a Comment
0 Comments:
Post a Comment